Facebook G YT Twitter

UWAGA!

Strona nie przechowuje żadnych danych osobowych, poza imieniem i nazwiskiem autorów i bohaterów artykułów.

Administrator

Marek Malman 

Ocena użytkowników: 0 / 5

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 


Wyświetl większą mapę



Jezioro Barlineckie (Barlińskie) leży w północno zachodniej Polsce na terenie Barlinecko–Gorzowskiego Parku Narodowego, w powiecie myśliborskim w gminie Barlinek. Na północno zachodnim brzegu jeziora usytuowane jest miasto Barlinek. Znajduje się tu duża plaża, kąpielisko i ośrodek sportów wodnych. Od południa i wschodu brzeg jeziora graniczy z Puszczą Gorzowską (Barlinecką). Puszcza jest dużym kompleksem leśnym rozciągającym się na równinie sandrowej, którą naniosły odpływające z topniejącego lodowca wody.
Powierzchnia tego sandru nie jest płaska lecz poprzecinana ciągami rynnowymi, jarami i zagłębieniami. Brzegi jeziora są tu wysokie, miejscami urwiste, a całość jest naprawdę malownicza. Zachodni brzeg jeziora to formy pofałdowane, porośnięte rzadkimi drzewami. Ten piękny krajobraz urozmaicają wyspy: Łabędzia, Sowia, Nadziei, i Zielona. Układ dna w okolicach wysp jest podobny do dna przy południowym brzegu. Wyspy mają status użytków ekologicznych i są objęte ochroną. Zajmują one powierzchnię 3,7 ha. W jeziorze nie brakuje wypłyceń o różnorodnym dnie. Linia brzegowa jeziora jest urozmaicona licznymi półwyspami i cyplami. Jezioro należy do jezior zaporowych moreny czołowej. Zasilają je liczne źródła i cieki wodne. Najpiękniejsze źródełko ma nazwę Boży Dar i leży przy Polanie Lecha na południowym brzegu jeziora. Źródła wypływają tu także z dna jeziora. Z jeziora wypływa rzeka Młynówka, która na północy wpada do rzeki Płoni.
Powierzchnia jeziora wynosi w zależności od źródła od 250 ha do 267,6 ha. Jezioro ma długość blisko 4 km, a szerokość 2 km. Zwierciadło wody leży na wysokości 56,6 m n.p.m. Średnia głębokość jeziora wynosi 7,1 m, zaś jego głębokość maksymalna to oficjalnie 18 m, a nieoficjalnie 24 m. Głębina ta znajduje się w przewężeniu przy wejściu do południowego cypla. W roku 2001 wody jeziora zaliczono do II klasy czystości, są więc one czyste i przeźroczyste.
Dno jeziora częściowo pokryte jest różnorodnymi gatunkami roślinności zanurzonej. Występują tu rozległe wypłycenia oraz duże spadki głębokości tuż przy brzegu. Wypłycenia są doskonałymi tarliskami dla licznych gatunków ryb występujących w jeziorze Barlineckim. Linię brzegową porasta roślinność wynurzona, wśród której spotykamy trzcinę pospolitą i grążel.
Ichtiofaunę jeziora stanowią: płocie, leszcze, wzdręgi, ukleje, liny, karpie, amury, okonie, szczupaki, węgorze, sumy i sandacze. Ryby tu żyjące dorastają dość pokaźnych rozmiarów, łowiono tu płocie przekraczające kilogram, szczupaki przekraczające 10 kg, węgorze o wadze od 2 do 3kg i karpie sięgające wagą 16 kg.
Nad jeziorem działa klub żeglarski TKKF „Sztorm”, który prowadzi szkolenia na podstawowe stopnie żeglarskie. Można tu wypożyczyć sprzęt żeglarski. Oprócz klubu żeglarskiego znajdują się tu: „Rybakówka Koła Nr 1, miejsce spotkań i imprez wędkarskich, plaża miejska z polem biwakowym i Ośrodek P.A.M. z domkami campingowymi. Nie brak tu także dzikich plaż oraz miejsc do przycumowania wędkarskich łódek. Jezioro obiega zielony szlak pieszy. Obowiązuje tu zakaz pływania na silnikach spalinowych. Łowienie z łodzi możliwe jest tylko w okresie od 1 maja do 30 października.
Jezioro Barlineckie dzierżawione jest przez Z.O. P.Z.W w Gorzowie Wlkp. i znajduje się pod opieką Koła Nr 1 w Barlinku.
Z uwagi na bardzo czystą wodę jeziora tutejsi wędkarze chcąc złowić rybę stosują bardzo delikatne zestawy. Przeważającą metodą połowu ryb jest tu metoda spławikowa, rzadziej gruntowa. Z uwagi na licznie występujące drapieżniki nie brakuje tu także zwolenników metody spinningowej. Najlepsze efekty wędkarskie osiągają wędkarze korzystający z łodzi. Mimo dużej ilości występujących tu ryb jezioro Barlineckie jest uznawane za dość trudne łowisko, co powinno nad nie ściągać raczej wytrawnych wędkarzy gotowych na poświęcenia i eksperymenty.



Zdjęcia jeziora Barlineckiego Diana Komassa





















  Topielica z jeziora Barlineckiego  



Urodziło się kiedyś dziecko przez nikogo nie chciane i nie kochane. To była dziewczynka. Rosnąc piękniała, ale i cierpiała. Piękność była dla niej ciężarem, którego nie mogła udźwignąć. Budziła wokół zawiść i zazdrość kobiet, zaś mężczyźni nie dawali jej spokoju. Tak na nią patrzyli, że ledwo oczu nie pogubili, lecz żaden jej nie kochał.
Pewnego dnia urodziła dziecko, które nie miało ojca. Darzyła je wielką miłością i rosła w niej nadzieja na wzajemność.
Zawiść i zazdrość mają moc niszczycielską. Podejrzliwe, rozhisteryzowane kobiety, czując się zagrożone, wygnały ją z osady plując, wyzywając, obrzucając kamieniami. Jak żyć i chronić dziecko nie mając miejsca na ziemi? Rozpacz sięgała dna, a życie traciło sens. Tułała się po lasach, póki hojna przyroda pozwalała jej korzystać ze swoich plonów, karmiąc ją i dziecko. Gdy późna jesień owoce szronem ścięła, a woda zaczęła zamarzać, zdesperowana kobieta tuląc płaczące dziecko, zanurzyła się w zimną topiel jeziora.
Nikt więcej nie widział pięknej dziewczyny. Złe duchy zmieniły ją w złą, brzydką i mściwą rusałkę, opanowaną przez nienawiść i chęć zemsty. Jej dusza nie mogła zaznać spokoju. Nocą zła rusałka wynurzała się z topieli i - ukryta w przybrzeżnych zaroślach - naśladowała płacz i kwilenie dziecka. Głos niósł się po wodzie, niepokoił, przywoływał. Gdy z pomocą spieszył mężczyzna, rusałka wlokąc za włosy wciągała go w topiel. A jakież tortury wymyślała! I nikt się nie dowiedział, bo ofiary były zmęczone. Tylko ciała odnajdowano w odległym krańcu krańcu jeziora.

 


Gdy wieść obiegła miasto, z nastaniem zmierzchu droga przy jeziorze pustoszała i daremne były kwilenia i przywołania. Opanowana żądzą zemsty rusałka zaczęła wychodzić rzeczką wypływającą z jeziora zbliżała się coraz bardziej do miasta. Porywała dzieci, szczególnie te, które były przez rodziców darzone wielka miłością.
Z czasem złagodniała. Dziecko ukryte pod jedną z wysp rosło i zmiękło jej zatwardziałe serce. Któregoś dnia mała, piękna dziewczynka zapragnęła wyjść z wody, by poznać świat. Przerażona matka z obawy, by dziecko nie zaznało zła, rozczarowań i krzywd słowem losu, który ją spotkał – zmieniła je w kamień i ukryła na dnie, w najgłębszym miejscu jeziora. Sama, dźwigając swoją troskę i zmęczenie, snuje się rzeczką z nadzieją znalezienia sposobu na szczęście dla swego dziecka. Dopiero wtedy je odczaruje.
Uważa, że lepiej aby było kamieniem niż człowiekiem z zatrutym sercem. Nienawiść w niej wystygła, ale nieszczęście rozum wyżarło.
Tak sie przyzwyczaiła do szukania szczęścia, że nie umie przestać. Można ją spotkać w czasie pełni księżyca o północy. Ciągną się za nią, jak mgła, długie siwe włosy. U stóp wyrosły jej płetwy i słychać jak chlupie brodząc, gdzie woda jest płytka. Czasem wlecze za sobą jakieś gałęzie, by przegrabić tą wodną drogę zaśmieconą za dnia prze ludzi. Zatrzymuje się przy każdym mostku, rozgląda, wzdycha, potem się pochyla i przechodzi pod nim. Najdłużej zatrzymuje się pod torem kolejowym, gdzie rzeczka przepływa tunelem sklepionym w łuk i przecina aleję kasztanową.*

 


Tam brodzi, chlapie, przekłada gałęzie, zbiera kasztany. Nie jest groźna, raczej zasępiona. Jeżeli ktoś przechodzi przez mostek o północy, nie chce zobaczyć rusałki, powinien wrzucić do wody kasztan, by odwrócić jej uwagę.
Znika wraz ze świtem. Wraca do swojego zaklętego w kamień dziecka, by mu opowiadać jak źle jej jest na ziemi.

 


*Między ulicą Ogrodową i Słoneczną w pobliżu dawnego przedszkola.

 

 











barlineckie10


barlineckie11


barlineckie12


You have no rights to post comments

Nie jesteś zalogowany.

Terminy Live

Kanał Marfish.pl - wędkarstwo i przygoda

After Marfish - 13. 08.2018 r.

Hangout - zawieszone.  

Live z nad wody - zawieszone....

Zazwyczaj godzina 20:00

Terminy mogą się zmienić.

ecyprinus2

Wsparcie

Jeśli uważasz, że to co robi autor jest przydatne, możesz go dobrowolnie wesprzeć.

PayPal.Me/MarekMalman

Logowanie

Kto jest On Line

Odwiedza nas 111 gości oraz 0 użytkowników.

Legendy polskie

Legendy polskie

Wiedźmin

Wiedźmin

Grodziska Pirissani

Wczesnośredniowieczne grodziska plemienia Pirrissani

Baśnie Andersena

Baśnie Andersena

Baśnie Grimm

Baśnie grimm

Strict Standards: Only variables should be assigned by reference in /home/marfish/domains/marfish.pl/public_html/modules/mod_cookiesaccept/mod_cookiesaccept.php on line 24

UWAGA! Ten serwis używa cookies i podobnych technologii.

Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to.

Zrozumiałem