Piotr Zychowicz w „Obłędzie 44” kontynuuje styl znany z „Paktu Ribbentrop-Beck” – rewizjonistyczne spojrzenie na decyzje polskiego dowództwa podziemnego, oparte na obszernej bazie źródłowej, ale prowadzone z wyraźną tezą postawioną z góry. Konstrukcja książki jest przejrzysta: autor krok po kroku rekonstruuje decyzje Komendy Głównej AK dotyczące współdziałania z Armią Czerwoną, by finalnie dojść do Powstania Warszawskiego jako punktu kulminacyjnego błędnej strategii. Warsztatowo Zychowicz sprawnie żongluje cytatami i dokumentami, choć selektywność doboru materiału bywa widoczna – to typowy zarzut wobec jego twórczości, i tu również się potwierdza. Jak zauważają czytelnicy w opiniach na lubimyczytac.pl, książka jest kontrowersyjna zwłaszcza w ocenie postaci pokroju „Łupaszki”. Warto ją czytać nie jako wyrocznię, a jako prowokację do dyskusji i weryfikacji innych źródeł. 8/10 za odwagę tezy i warsztat, z zastrzeżeniem co do obiektywizmu.
O książce: Piotr Zychowicz, autor bestsellera Pakt Ribbentrop-Beck, stawia tezę, że Polskie Państwo Podziemne nie zdało egzaminu. Zamiast na realiach, kierownictwo AK oparło swoje decyzje na złudzeniach – nakazując współdziałanie z wkraczającą Armią Czerwoną, co autor nazywa kolaboracją z wrogiem, wydającą żołnierzy w ręce sowieckiej bezpieki. Apogeum tego obłędu miało być Powstanie Warszawskie – bohaterskie, ale bez szans powodzenia, kończące się zagładą 200 tysięcy Polaków, zburzeniem stolicy i zniszczeniem AK jako siły zdolnej przeciwstawić się sowietyzacji Polski.
Pełna recenzja wideo: https://youtu.be/3zYDyvNBMyg
